Gökyüzü Yanımda
Bıraktım herkesi ciddiye almayı
Hayat şimdi daha az yoruyor beni
“Artık yeter,” dedim…
Silkindim
Rüzgâra bıraktım olumsuzlukları
Kalbimde yer açıldı yeniden
Tohumu olsa
ekerdim sevgiyi
Çorak kalplerde bile
büyüsün diye
Sevgisiz yürekleri sessizce sildim
Bahar geldi benliğime
Doğayı dinlemeyi öğrendim
Meğer yaşamak bir sanatmış
Yeryüzü cennetmiş görmeyi bilene…
Vurdum kendimi yollara
Hamuru sevgi olanlar yanımda
Hafifledim sonunda
Gökyüzü yanımda
ufka bakıyorum
Kalan kalsın geride
Dönüp bakmam arkama…
