Fethiye, evim..
Fethiye…
Burası benim… burası evim…
Cennetin tam ortasında yaşıyorum.
Günlük ağaçlarının serin gölgesinde
Mavilere dalıyorum İnlice’de.
Serin koylarda eylül esintisi
Kışı ayrı güzel, yazı bir başka.
Aşktır burası, sevdadır adı
Her sabah yeni bir masal başlangıcı.
Gece vur darbukaya, kalk oynamaya
Gündüz Likya çağırır, açıl denizlere.
Huzur da burada, keyif de burada
Yeter ki sen iste, gel Fethiye’ye.
Çalışta gün batımı, kordonda neşe
Akmazda, Kıdrakta huzur başka.
İster maviye dal, ister dostla gül
Burada yaşamın ritmi bambaşka.
Mehtabı seyret denizin ortasında
Islansan ne çıkar eğri bacak yağmurunda?
Bir yanda Babadağ, bir yanda Akdeniz
Kekik kokar, deniz kokar nefesimiz.
Her sokakta başka bir hatıra
Her kıyıda başka bir umut var.
Bir gelenin aklı kalır
Yüreği de bu kıyılarda.
Fethiye… burası benim…
Burası evim…
Bir ömür yetmez sana Fethiye,
Her mevsim başka güzelsin.
Gönlüm sende, gözüm sende,
Burası benim evim Fethiye…
Fethiye… Fethiye…
Bir ömür yetmez sana…
Fethiye…
Evim… Fethiye…
