09 Ekim 2026

Gökyüzü ansızın kapandı 
Kara bulutlar şehrin üzerine çöktü 
İnsanlar kaçıştı, yollar boşaldı 
Ama ben yürümeye devam ettim…

Gözlerimde yağmur, saçlarımda su  
Bu benim sırılsıklam hikâyem 
Ayaklarım çamura batmış olsa da 
Yine de durmaya niyetim yok 

Yol bulanık, varacağım yer uzakta 
Ama içimde hâlâ cesaret var 
Her adım bana şunu söylüyor: 
Düne göre biraz daha güçlüyüm 

Biliyorum, yağmur sonsuza dek sürmez 
Bulutlar bir gün mutlaka dağılır 
Belki de bu fırtına bu yüzden geldi 
İçimdeki acıları alıp götürmek için 

Bırak yağsın, bırak yağmur yağsın 
Bırak rüzgâr saçlarımı savursun 
Bu yoldan geri dönmeyeceğim 
Bırak, güneşe ulaşana dek yürüyeyim 

Bu yağmur dinecek, bu fırtına yorulacak
Gökyüzü yeniden aydınlanacak
Ve kalbimin derinliklerinde de
Yeni bir sabah doğacak

Çok şey kaybettim, çok şey öğrendim
Bazı yaralar bana yaşamayı öğretti
Şimdi neden dönüp geriye bakayım?
Önümde hâlâ koca bir dünya var

Dün yaşananlar dünde kalsın
Bugün kendimi seçmeliyim
Paramparça olmuş bu düşlerden
Yeniden yepyeni bir düş örmeliyim

Bazen en güzel çiçekler bile
Çorak topraklarda açar
Kendimize sevgi gösterdiğimizde
Kalbimiz yeniden canlanır

Kendime sımsıkı sarılacağım
Kendimi seveceğim
Artık hiçbir korkunun karşısında
Bir daha asla boyun eğmeyeceğim

Bırak yağsın, bırak yağmur yağsın
Bırak rüzgâr saçlarımı savursun
Bu yoldan geri dönmeyeceğim
Bırak, güneşe ulaşana dek yürüyeyim

Bu yağmur dinecek, bu fırtına yorulacak
Gökyüzü yeniden aydınlanacak
Ve güneş yüzüme vurduğunda
Artık dünkü insan olmayacağım

Yağmur dindi…
Gökyüzü açıldı…
Ben hâlâ yürüyorum…
Ama artık korkmadan…

Güneşe doğru…

,      * * *

Baarish Ke Baad

Aasmaan achaanak ghir aaya
Shehar par chhaa gayi kaali ghataa
Log bhaage, raaste chhoote
Par main chalti rahi…

Aankhon mein baarish, baalon mein paani
Bheegi hui ye meri kahaani
Keechad mein doobe mere kadam
Phir bhi rukne ka naam nahin

Raasta dhundhla, door hai manzil
Dil mein ab bhi baaki hai saahas
Har kadam mujhe kehta hai
Main kal se thodi mazboot hoon

Main jaanti hoon, baarish hamesha nahin rehti
Baadal ek din chhant hi jaate hain
Shaayad ye toofaan isliye aaya
Jo dard tha, use saath le jaane

Barasne do, baarish ko barasne do
Hawaa ko mere baal udaane do
Main is raah se lautungi nahin
Sooraj tak mujhe chalne do

Ye baarish thamegi, ye toofaan thakega
Aasmaan phir saaf hoga
Aur mere dil ke andar bhi
Ek naya savera hoga

Bahut kuch khoya, bahut kuch seekha
Kuch zakhmon ne mujhe jeena sikhaaya
Ab peechhe mudkar dekhoon kyun
Mere aage abhi poori duniya hai

Jo kal tha, wo kal hi rehne do
Aaj mujhe khud ko chunna hai
Toote hue in sapnon se
Phir ek naya sapna bunna hai

Kabhi banjar mitti mein bhi
Sabse sundar phool khilte hain
Jab hum khud par pyaar barsaayen
To dil phir se jee uthta hai

Main khud ko thaamungi
Main khud se pyaar karungi
Ab kisi darr ke aage
Main kabhi nahin jhukungi

Barasne do, baarish ko barasne do
Hawaa ko mere baal udaane do
Main is raah se lautungi nahin
Sooraj tak mujhe chalne do

Ye baarish thamegi, ye toofaan thakega
Aasmaan phir saaf hoga
Aur jab sooraj mere chehre par hoga
Main kal jaisi nahin rahungi

Baarish ruk gayi…
Aasmaan khul gaya…
Main abhi bhi chal rahi hoon…
Magar ab darr ke bina…

Sooraj ki or…

H.Murat Öztürk. 2020 Copyright. All rights reserved. Designed by izzetylmz | Blogger